Van 10 juli tot en met 30 augustus opent het Louwman Museum de deuren voor een uitzonderlijke tentoonstelling. Beasts of Bugatti brengt de machtigste modellen uit de moderne geschiedenis van het Franse merk samen onder één dak. Aangedreven door de legendarische 8,0-liter W16 met vier turbo's en zestien cilinders. Topsnelheden tot 490 km/h.
Bugatti Chiron Super Sport 300+
Het was Koenigsegg dat de lont in het kruitvat stak. De Zweedse fabrikant ontroofde Bugatti het absolute snelheidsrecord, en dat kon het Franse atelier in Molsheim niet op zich laten zitten. De opdracht was helder: sneller, verder, harder.
Coureur Andy Wallace schreef geschiedenis in een speciaal aangepaste Chiron: 490,4837 km/h op de rechte lijn van de Volkswagen-testbaan in Ehra-Lessien. Die recordauto vormde de basis voor de Super Sport 300+, te herkennen aan de 25 cm verlengde achterzijde en bijkomende luchtgaten voor extra koeling. De naam is een knipoog naar de topsnelheid in mijlen per uur, net boven de magische grens van 300 mph.
De straatversie werd gebouwd in een oplage van 30 exemplaren, begrensd op 440 km/h. Een kleine concessie aan de dagelijkse realiteit.
Bugatti Veyron Grand Sport Vitesse
De Veyron Grand Sport was al de snelste open auto ter wereld, met een begrensde topsnelheid van 375 km/h. Toch bleef één grens onbereikt: de 400 km/h in open lucht. De Bugatti-ingenieurs aanvaardden de uitdaging.
De 1.200 pk sterke W16 vond zijn weg naar het midden van de romp. Aerodynamica en koeling werden verfijnd. Tijdens officiële homologatietests tikte de open tweezitter 408,84 km/h aan. De productieversie verscheen als Vitesse, waarvan acht exemplaren de bijzondere 'World Record Car'-editie kregen. Kleurstelling identiek aan de recordauto, topsnelheid nóg scherper afgesteld: 410 km/h. In het Louwman Museum staat precies zo'n exemplaar.
Lamborghini Diablo W16
Op het eerste gezicht is dit een Lamborghini Diablo. En dat klopt. Totdat je langer kijkt.
De achterzijde is hoger opgetrokken dan gebruikelijk. Het linker achterlicht ontbreekt, vervangen door een radiateur. Binnenin hangt een W16-blok centraal in de carrosserie, waar dat normaal gesproken nooit thuishoort. Dit is geen showmodel. Dit is het geheime testvoertuig waarmee Bugatti de W16-motor ontwikkelde, ver voor de Veyron ook maar een naam had.
Bugatti en Lamborghini waren in die periode zustermerken binnen de VW Groep. De ontwikkelingsafdeling greep naar het snelste Italiaanse platform dat voorhanden was. Ook de vroegste designstudies voor de latere Veyron werden overigens op basis van de Diablo opgebouwd. Een stille getuige van een turbulente ontwikkelingsgeschiedenis.
Bugatti Veyron Grand Sport Bernar Venet
De Veyron was in de oorspronkelijke plannen uitsluitend als coupé voorzien. Een open Barchetta met lage voorruit bleef een droom op papier. De targa-variant met uitneembaar dakpaneel haalde wél de productie, al veranderde de oplage onderweg fors: van 50 naar 150 exemplaren, om de ontwikkelingskosten te kunnen dekken.
Wie het dak thuis laat en toch regen verwacht, vindt een elegante oplossing aan boord: een paraplu die naadloos aansluit op de raamlijst en rolbeugels. Functioneel, en toch onmiskenbaar Bugatti.
Het meest bijzondere exemplaar in deze reeks is de Bernar Venet. De Franse beeldend kunstenaar staat bekend om zijn fascinatie voor wiskundige vergelijkingen en wetenschappelijke formules, die hij vertaalt naar sculpturale driedimensionale vormen. Op de carrosserie van deze Grand Sport vonden die formules een onverwacht en indrukwekkend canvas.
