Een sportwagen met een missie

Parijs, juli 1955. Louis Malavieille laadt de laatste tassen in zijn gloednieuwe Porsche 356 1500 S Coupé. Vier weken later heeft hij samen met zijn vrouw en twee zonen zo'n 10.000 kilometer afgelegd. Bestemming: het uiterste noorden van Noorwegen. Zonder snelwegen. Zonder navigatie. Met een tent op de achterbank.

Vandaag rij je die afstand moeiteloos af op asfalt. In 1955 lag dat helemaal anders.

Een foto duikt op na zeventig jaar

Het verhaal begint bij Øystein Asphjell, een Noorse verzamelaar van zeldzame Porsche en Volkswagen onderdelen. Tijdens zijn zoektocht naar oude onderdelen vindt hij een opvallende kleurenfoto op een forum. Een jongen staat naast een zilvergrijze 356 met Parijse nummerplaat, op een veerboot, met een fjord op de achtergrond.

Die jongen blijkt Franc-Loup Malavieille te zijn, dertien jaar oud op dat moment. Nu, meer dan zeventig jaar later, vertelt hij zijn kant van dit bijzondere avontuur.

Een architect met benzine in zijn aderen

Louis Malavieille was geen doorsnee vader. Hij werkte als architect, hield patenten op vinylbekleding en ontwikkelde bij Renault een vroege versie van de automatische versnellingsbak. Zijn echte passie lag echter bij snelle auto's.

In 1955 kocht hij zijn eerste echte sportwagen. Snel, betrouwbaar en klaar voor avontuur. Precies wat hij nodig had voor de trip die hij in gedachten had.

Grind, modder en gele mistlampen

De route liep via België en Nederland naar Denemarken. Daarna met de veerboot naar Zweden en vervolgens rechtdoor naar het noorden. Asfalt was schaars. Grindwegen waren de norm.

"Mijn vader monteerde twee gele mistlampen zodat we 's nachts iets konden zien," herinnert Franc-Loup zich.

De achterbank was verwijderd om plaats te maken voor bagage en een tent. Franc-Loup en zijn broer Patrice zaten daarbovenop, dicht bij de warme motor. Comfortabel was anders, maar niemand klaagde.

Spannende momenten bij Geirangerfjord

Bij de beroemde Geirangerfjord kwam de 356 flink onder druk te staan. De afdaling was steil en bochtig. "De remmen roken behoorlijk heet," vertelt Franc-Loup. Zijn vader stopte regelmatig om ze te laten afkoelen en de familie te trakteren op fris bronwater.

De weg naar de Noordkaap was toen nog niet af. Die opende pas een jaar later, in 1956. Honningsvåg was destijds het eindpunt.

Rendiergeweien en een mes uit Enontekiö

Op de terugweg trok de familie door Fins Lapland. Duizenden meren vervingen de steile fjorden. Bij een Sámi kamp kochten ze rendiergeweien en een traditioneel mes, dat vandaag nog altijd op Franc-Loups bureau in Parijs ligt.

"Voor ons als kinderen was dat best eng," lacht hij. "Er zat nog bloed aan die geweien."

The memories: Madeleine Malavieille in front of the 356 adorned with juniper twigs.

Tienduizend kilometer zonder pech

De 356 hield stand tot het einde. Geen enkele pech tijdens de volledige reis van 10.000 kilometer. Terug in Parijs was de liefde voor Porsche definitief bezegeld. Louis kocht al snel een nieuwe 356 A 1600, deze keer in het rood.

Ook zijn zonen raakten voorgoed besmet met het Porsche virus. Vandaag rijdt Franc-Loup zelf in een 911 Carrera 4S. Zijn zoon Jean-Michel, die de originele foto publiceerde, zoekt intussen naar de originele 356 van zijn grootvader. Tot nu toe zonder resultaat.

Terug naar Noorwegen, decennia later

Twee jaar geleden reisde Franc-Loup opnieuw naar Noorwegen. Niet helemaal tot aan de Noordkaap, maar de fjorden brachten meteen herinneringen terug. "De mooiste herinneringen," zegt hij met een glimlach, "maak je als kind."

Tekst oorspronkelijk gepubliceerd in Christophorus Magazine, nummer 419.
Gebaseerd op een verhaal in Norsk Porsche en onderzoek van Christer Lundem.